Pers- en Huwelijksfotograaf in Brugge – fototom.be » fotograaf Tom Brinckman

Tag Archives: Brussel

Sea King en NH90, Air-to-Air

Dit was wellicht dé opdracht van het jaar: voor De Zondag mee met de Sea King van het 40ste Squadron uit Koksijde tijdens het militair défile op 21 juli. Enkele sfeerbeelden hier… de rest is te bekijken op Flickr.

DEEL BERICHT OP|Facebook|Twitter|Pinterest|Permalink

Let’s go Flatcat !

De Brugse band Flatcat mochten op donderdag 26 januari het voorprogramma van Dropkick Murphys & Bouncing Souls spelen in Vorst Nationaal (zie ook kw.be ).  Als fan van DKM was ik er (natuuurlijk) ook bij.  Met een opdracht zelfs, want Minx de frontman van Flatcat, contacteerde me of ik m’n materiaal wilde meenemen. Ze hadden graag wat foto’s van hun passage in Vorst. Niet zozeer de band op zicht, maar vooral de nadruk dat ze in een grote zaal stonden…
Het sleutelwoord was eigenlijk last minute: Flatcat wist pas de dag voordien dat ze mochten optreden, ik wist de opdracht de dag zelf… en ik ben minder dan een minuut voor het optreden gearriveerd dankzij een ongeval en bijhorende file op de E40.

DEEL BERICHT OP|Facebook|Twitter|Pinterest|Permalink

Expo ’58

MetroAfgelopen vaderdag hebben we doorgebracht aan de voet van het Atomium, de sfeer van Expo’58 gaan opsnuiven. M’n ma is geboren in het Expo-jaar dus vonden we het toepasselijk om haar een cadeau in Expo sfeer te geven met haar verjaardag.

AtomiumMet de trein naar onze hoofdstad en daarna met de metro tot aan de voet van het bekendste monument van ons land. Gelukkig waren we voor de grote meute het uitvergrote ijzeratoom binnen en bleven het wachten beperkt tot een paar minuutjes. Met de lift naar de bovenste bol. Onderweg geprobeerd om wat foto’s te schieten in de liftkoker maar dat ding gaat wel heel snel… naar het beneden gaan wel een goeie instelling gevonden om de combinatie van snelheid en koker weer te geven. AtomiumHet uitzicht over Brussel vanuit de bovenste bol is tof, maar op een mistige dag als afgelopen zondag is het toch niet zo spectaculair te noemen. ook de vuile ramen en de vele toeristen die aan de ramen plakken maken het foto’s schieten er niet eenvoudiger op.

AtomiumNa de top, terug afdalen om de rest van de bollen te bezoeken. Daarin een tentoonstelling over Expo’58 en Brussel in de Fifties. Grafisch oogde het leuk alleen de inhoud vond ik niet zo uitgewerkt. Veel foto’s en andere memorabilia van de expo, maar het bleef toch beperkt.Atomium Aangezien de buitenkant van het atomium auteursrechtelijk beschermd is heb ik wat detailopnames van de binnenkant gemaakt. – Of valt dit toch onder die bescherming? – Hoedanook het monument van ingenieur Waterkeyn is knap staaltje van techniek.
Paviljoen van het Tijdelijke gelukAan de voet van het atomium vond afgelopen weekend Euroferia plaats. Dat was niet alleen een kakafonie van geluid, ook van geuren en mensen.

Bierkratten
Even verderop was het tijd voor ‘Het Paviljoen van het tijdelijke Geluk’. Ter ere van de feesten rond vijftig jaar Expo ’58 werden er 33.000 bierkratten op elkaar gestapeld om een tijdelijk paviljoen bouwen, in de geest van 1958, maar met de materialen en volgens de verwachtingen van 2008… Het zag er allemaal zeer verzorgd uit, dan vooral grafisch goed uitgewerkt. Naast de gewone tentoonstellingsruimte was er een filmvoorstelling met een korte geschiedenis van de wereldtentoonstellingen. Paviljoen van het Tijdelijke geluk Daar werd vooral m’n grafisch oog geprikkeld. In een klein kwartier kreeg je een overdaad aan filmbeelden te verwerken, in drie talen en op de vier muren en het plafond.

Wandeling
Voor het middagmaal hoefden we maar buiten het paviljoen te stappen om iets te kunnen krijgen van Spaanse specialiteiten: voor Isabelle, m’n ma en ik werd het een Paella. M’n pa en broer hielden het op een frietje…
Om het eten te verteren had ik ‘s middags een wandeling in petto voor de familie. De erfgoedcel Brussel heeft een wandeling uitgewerkt op de Heizelvlakte. Viewmaster Onder de noemer Expo ’58-Déjà View wordt je helemaal ondergedompelt in de sfeer van ’58. Gewapend met een viewmaster, een mp3-speler en een plan konden we zelf de omgeving verkennen. Terwijl in ons oor de herinneringen weerklinken van mensen die de Expo in leven de lijve hebben meegemaakt, zagen we met een viewmasterklik hoe de Heizel er 50 jaar geleden uitzag.
De wereldtentoonstelling heeft heel wat sporen achtergelaten, maar voor mijn part mochten het er gerust wat meer zijn. Het blijft me boeien hoe ons kleine België zes maanden het middelpunt van onze wereld was.

DEEL BERICHT OP|Facebook|Twitter|Pinterest|Permalink